متن کامل را در  هزارو یک شهرزاد بخوانید

من زنی را دیدم لجبازی می کرد، توی دریا با لباس آب بازی می­کرد؟!   زيبا جلوي استخر ترمز زد و ساك و وسايلم را بيرون کشید: «استخرش بيسته عمو جون­، همه جوره ايزو9002!!!» از دور نگاهي به تابلوي كج و معوج روي ديوار انداختم كه ساعات مردانه و زنانه­ي استخر را نشان مي داد و بي اختيار چشمم روي قسمت تحتاني ماشين متوقف شد: «در عقب زيبا جون...به گمونم چيزي لاش گير كرده!!!» زيبا لبخند مليحي زد و در عقب را بازو بسته کرد: «قفلش خرابه عمو جون، نترسین باز نمیشه؟!» شاپويم را از سر برداشتم،با انگشتان دست روی سر ضرب گرفتم: «قفل باید باز و بسته بشه، ولی درست باز و بسته بشه زیبا جون، ماشین و غیره ذالک نداره!» زیبا من و منی کرد و سرش را پایین انداخت: «خیالت آسوده عمو جون، امروز درستش می کنم.» شاپویم را برایش تکان دادم: «به امید دیدار زیباجون!» «به امید دیدار عمو جون!» بليط ورودي را به مامور دم در نشان دادم و به طرف رختكن رفتم، جايي كه مردها درهم مي لوليدند و بر اثر خارشی نامعلوم، پشم هايشان را ورز می­دادند! كت حوله­ايم را پوشيدم و يواشكي از زیر آن مايويم را بالا كشيدم،بي­ خیال نگاه­های مشکوک دور و نزديك به طرف  استخر رفتم.  اول شيرجه زدم كه به كله ي سفت و مرمري چند مرد بي مو اصابت كرد، بعد قورباغه رفتم كه روي شكم ليز و خزه بسته­ي چند مرد بي حركت فرود آمد و تا به خودم بيآيم و براي فرار از مخمصه چاره­اي بیاندیشم، چپ و راست از دست ها و پاهايي ناشناس سيلي خوردم!!!! دست از پا درازتر از استخر بيرون آمدم و دلخور و بی هدف به طرف سوناي خشك ته سالن حركت كردم، جايي كه عطر گس و كشدار اوكاليپتوس در دماغم پيچيد و با عرق تند بدن­هاي مردانه مخلوط شد، تا در خلسه­اي شيزو فرنيك فرو بروم و در رايحه­ي خوش ادوکلن­ های میداین شابدوالعظيم غرق شوم!      گيج و منگ دقايقي در سوناي خشك و سوزان پرسه زدم  و گنگ و خواب آلود از آنجا خارج شدم، غرق در اندوهي ژرف، خودم را به حوضچه­ي آب سرد جكوزي رساندم­، بدنم را به امواج سرد و خروشان سپردم، از ماتم جانگداز سوناي خشك بيرون بیآیم! خواب و بيدار از آب بيرون خزيدم، سر و گردنم را به هم گره زدم و در لایه های نرم کلاه حوله­اي، به خوابی سخت فرو رفتم...در سكوتي خاطره­انگيز كه خاطره­ي بخارآلود،آکواریم بهشت زهرا را در ذهنم بيدار كرد و جهانی خالی از هیاهو و معطر به بوی دلکش كافور را در مقابل سوراخهاي دماغم گشود!!!!    سرشار از كيف و نشئه­ي جهان مرده ، با ترنمي موزون از خواب پريدم و از زير چين و شكن های متلاطم حوله، پاهاي صاف و بي جوراب زن جواني را ديدم كه بر سطح آب دراز كشيده بود و با انگشتان پا، آب بازي مي كرد. عجب مرگ معركه­اي؟! اشتياقم به استمرار زندگي را از دست دادم و دیگر سرسوزن کششی برای بازگشت به عالم بي معناي حيات در خودم احساس نکردم! در دو قدمي حوض آب سرد جكوزي، با فرشته­اي آسماني محشور شده­ بودم،داشتم دنبال موبايلم مي­گشتم، اس.ام .اسي چيزي رد و بدل كنم! كه ناگهان عقربه هاي ناميزان استخر جلوي چشمم ظاهر شد و خواب شیرین از سرم پرید! عجب مصیبت هولناكي؟! شيفت مردانه­ تمام شده بود و شيفت زنانه تازه شروع شده بود، وقتي خواب به خواب رفته بودم! مثل جوجه اردکی نارس که تازه از آب بیرون آمده باشد، از ترس شروع به لرزيدن كردم... و شادی زودگذر بهشت لایتناهی و بازگشت نا به هنگام به دوزخ زندگانی، موجب جمع شدن آب دهانم شد، آب تلخی که هیچوقت به خارج پرتاب نشد! و ازنو در وجود خودم سرازیرش کردم...تف سربالا!! حسابی تو دردسر افتاده بودم و عنقريب از استخر رویاهای آسمانی كه هيچ، از جغرافیای خاکی زمین هم به بيرون رانده مي شدم! رو به ديوار توالت نشستم و شروع به آه و ناله كردم، آن چنان جگر سوز! كه زن جوان دلش بحالم سوخت، از آب بيرون آمد و به قصد دلداري كنارم نشست:        «چي شده آبجي؟ سالمی؟... خدایی نکرده جایی­ات عیب کرده؟» گریه پشت سر گریه ادامه دادم و بر اثر گشایشی نابجا کمربند حوله­ام شل شد: «همه جام سالمه جز مخم که مرگ مغزی شده؟ زندگی رو واسه ی خودش و من جهنم کرده!» زن جا خورد و تا چشمش به پاهاي پشمالويم افتاد جيغي كشيد و از حال رفت: «واه ه ه ه ه ه ه خاک عالم!!!» مستاصل پاهايم را در شکم جمع كردم و مثل بچه­ای که هرگز به دنيا نيآمده باشد، خودم را گلوله کردم.آماده­ي شليك به طرف درب خروجي شدم، اگر فرصت پيدا می کردم! همچنان كه مستاصل دنبال نجات­دهنده­اي كسي مي گشتم، پيرزنی جوانمرگ شده­ از کنارم گذشت و با ديدن هيكل آبرفته­ي من درگوشه­ی توالت، شروع به دعا خواندن کرد. يواشكي سر از كلاه بيرون آوردم و به خيال اين كه با آدم سرد و گرم چشيده اي روبرو شده بودم ناليدم: «مادرجون ک.م.ک... شيفت مردونه خوابم برده،مادري بكن به دفتر خبر بده ؟!» پيرزن به محض شنيدن صداي نامانوسم قبض روح شد و از شدت هراس، كش مايوش در رفت: «ج ج جن... جن، جن اومده تو استخر!» زن خوش هیکل و بلند بالايي كه نجات غريق استخر بود از دور سوت زد و فی الفور خودش را بالای سرم رساند: «کو ؟کجاست جن؟ خجالت داره» پیرزن از ترس شروع به لرزیدن کرد: «اونجاست، خاک تو سر جن­ شم مرده؟؟!!» زن نجات غریق که به زور جلوی خنده اش را گرفته بود، با ديدن سر و وضع نزار من تا ته قصه را خواند و جلوي هیاهوی پيرزن را گرفت: «ساكت خانوم جون،استخرو با حموم زنونه اشتباه گرفتی؟ جن کجا بوده؟زبون بسته آدمه!!!یعنی یه روزی آدم بوده، حالا به این روز افتاده، ببین مرده­ی متحرک چطور زبونش بندرفته؟!بايد کمک کنیم يواشكي ببرميش بيرون!» بعد به نظر خودش فكر بكري كرد و چند دقيقه بعد با ساك و وسايلم برگشت: «فقط يه راه داری، ساكت و سربزير با چادر بزني بچاك!»   زن چادر سياه و بيقواره­اي را از زير مايوي تنگش بيرون آورد و با عجله روي سرم انداخت: «زودباش تا پاي مامورا به اينجا باز نشده، واسه ي استخر خوبيت نداره!» داشتم از ترس سكته می کردم، ولي جيك نزدم، چادر را بالای سرم جا گير كردم و مثل کیک ژله­ای، لرز لرزان به طرف در ورودي حركت كردم. موقع عبور از پاشويه­ي استخر، پايم لیز خورد، چادر از سرم افتاد و به طرف زنهاي داخل استخر سكندري رفتم !!! زن­ها جيغ.....كشان از استخر بيرون پريدند، هراسان چشمهایشان را بستند و برای پوشاندن تن و بدنشان از چشم غریبه، پشت سر هم به ستون يك سنگر گرفتند: «دزدناموس!!! همین­جا وسط استخر چشماشو دربيارين!» قيد ساك و وسايلم را زدم، لخت و پتی از در ورودی استخر بيرون پريدم: «اشتباه شده عمو جون، بخدا اگه چیزی دزدیده باشم؟! بیآین بگردين، لخت و مادرزاد؟؟!!»    فریاد... زن­ها از همه طرف به هوا برخاسته بود، وقتی زیبا هراسان جلوی پایم ترمز زد و در ماشین را بازکرد: «بپر بالا عموجون تا بیشتر گرفتار نشدی؟!»       خودم را داخل ماشین انداختم و به در شل و ول تکیه زدم: «قفل چی زیبا جون، درست شده عمو جون؟» زیبا نگاهی به زن­های پشت سر انداخت که مثل جوجه تیغی دور هم جمع شده بودند و به طرف سر وکله­ی بی دفاع من تیغ(جیغ) پرتاب می کردند: «هنوز جیرجیر می کنه، روغنکاری لازم داره عمو جون!»